Biuletyn PW / Publikacje / Zaawansowana metodyka oceny ryzyka w publicznym zarządzaniu kryzysowym

Zaawansowana metodyka oceny ryzyka w publicznym zarządzaniu kryzysowym

Monografia przedstawia zaawansowaną metodykę oceny ryzyka i jest realizacją obowiązku jej posiadania w ramach członkostwa Polski w UE. Książka powstała na bazie projektu badawczego prowadzonego na Wydziale Zarządzania PW.

Odpowiada ona regulacjom prawnym obowiązującym w Polsce, w szczególności Ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz Unijnemu Mechanizmowi Ochrony Ludności. Metodyka powstała w toku projektu, prowadzonego w ramach umowy z NCBiR z konkursu 3/2012 na wykonanie projektów w zakresie badań naukowych i projektów rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa, przez konsorcjum: Akademia Obrony Narodowej, Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej, Medcore sp. z o.o., Politechnika Warszawska (Wydział Zarządzania), Szkoła Główna Służby Pożarniczej. Monografia jest opracowaniem powstałym w zespole Wydziału Zarządzania Politechniki Warszawskiej.

Zaawansowana metodyka ma charakter otwarty, co oznacza, że zakreśla ramy i podaje wytyczne rekomendowanego postępowania, ale też i zakłada, że określony jej użytkownik, stosując się do nich, nada im charakter zgodny z lokalnymi uwarunkowaniami oraz będzie wzmacniać jej oddziaływanie przez wdrożenie procesów: (a) systematycznego rozwijania metody i (b) zarządzania pozyskiwaną wiedzą o zagrożeniach i ryzyku, a także (c) zarządzania wiedzą o społecznym, technicznym i organizacyjnym kontekście funkcjonowania systemów infrastruktury krytycznej państwa oraz usługach logistyki społecznej związanych z tą infrastrukturą.

Ma to swoje odzwierciedlenie naukowe, przede wszystkim wskazując potencjał rozwoju koncepcji logistyki społecznej i zarządzania kryzysowego. Związany jest on z multidyscyplinarnością zagadnienia w dwóch wymiarach. W pierwszym, bezpośrednio zarządczym, koncepcje te sięgają do zasobów dokonań naukowych dyscyplin: nauk o administracji, nauk o bezpieczeństwie i nauk o zarządzaniu. W drugim, w kontekście zróżnicowania istoty działania systemów infrastruktury krytycznej państwa, koncepcje te odwołują się do licznych dyscyplin naukowych (na pewno ponad dwudziestu, w tym wszystkich dyscyplin nauk technicznych) właściwych dla zapewniania rozwoju poszczególnych systemów infrastruktury krytycznej.

Filarem zaawansowanej metodyki, w szczególności w kontekście atrybutu jej otwartości, jest aktywizacja danej społeczności (gminy, powiatu, województwa). Stąd w aspekcie metodycznym: (a) zaadaptowano podejście foresight regionalnego, (b) skorzystano z koncepcji zarządzania wiedzą, siłę metodyki upatrując w gromadzeniu i porządkowaniu doświadczeń, (c) wskazano jak w środowisku społecznie i zawodowo heterogenicznym, a po części aprofesjonalnym, posłużyć się można zasadami budowania zespołu analityczno-projektowego wykorzystując techniki analizy interesariuszy, oceny kompetencji, pobudzania kreatywności, i (d) wykorzystano szeroką gamę wzorców dobrych praktyk w zakresie zarządzania ryzykiem operacyjnym.

Należy podkreślić, że zaawansowana metodyka - przez fakt, że dotyczy identyfikacji zagrożeń i oceny ryzyka - obejmuje tylko pierwszy z elementów tzw. triady zarządzania kryzysowego, na którą składają się ponad to (a) planowanie i projektowanie rozwiązań zabezpieczających przed spełnieniem się ryzyka oraz (b) projektowanie rozwiązań reagowania, tj. naprawczych i zastępczych na wypadek spełnienia się ryzyka. Zespół autorów zaawansowanej metodyki ma zamiar kontynuować prace badawcze w kierunku objęcia metodyką także obu kolejnych elementów triady zarządzania kryzysowego.

Tworząc zaawansowaną metodykę oceny ryzyka na potrzeby publicznego zarządzania kryzysowego starano się wykorzystać naukowe podejście na gruncie nauk organizacji i zarządzania wraz z instrumentarium koncepcji, metod i technik opracowanych na potrzeby zarządzania organizacjami. W szczególności wykorzystano takie koncepcje i metody zarządzania, jak: analiza interesariuszy, analiza strategiczna, benchmarking, foresight, metody eksperckie, metody twórczego rozwiązywania problemów, organizacje sieciowe, podejście procesowe, podejście zasobowe, podejście systemowe, struktury organizacyjne, TQM i modele doskonałości organizacji, zarządzanie przez projekty. zarządzanie talentami, zarządzanie wiedzą, zarządzanie zasobami ludzkimi.

Na metodykę składają się z następujące moduły:

  • M1 - organizacja pracy zespołu oceny ryzyka,
  • M2 - charakterystyka podmiotu chronionego,
  • M3 - wyznaczanie podsystemów i grup zasobów infrastruktury krytycznej państwa,
  • M4 - obliczanie zmiennych ryzyka,
  • M5 - identyfikacja zagrożeń (M5a) oraz analiza i oszacowanie ryzyka (M5b),
  • M6 - kryteria akceptowalności ryzyka,
  • M7 - uwzględnianie zależności w ocenie ryzyka oraz prognozowanie rozprzestrzeniania się zagrożeń,
  • M8 - ustalanie kryteriów przejścia zagrożenia w sytuację kryzysową,
  • M9 - sprawozdawczość i międzyszczeblowe przekazywanie oceny ryzyka.

Uzupełnia je quasi moduł zarządzania wiedzą o ryzyku w zarządzaniu kryzysowym przedstawiony w III części monografii.

Tekst: Zespół projektowy Wydziału Zarządzania

Redakcja naukowa: Anna Kosieradzka, Janusz Zawiła-Niedźwiecki, Zaawansowana metodyka oceny ryzyka w publicznym zarządzaniu kryzysowym, edu-Libri 2015

CYTAT TYGODNIA

"

 

Ważne jest,
by nigdy nie przestać pytać.
Wielki płomień
rodzi się z małej iskry

Dante

"

KONTAKT

Biuletyn Politechniki Warszawskiej

Pl. Politechniki 1, 00-661 Warszawa

Tel. 22 234 71 71, 22 234 71 81

Biuro Komunikacji i Promocji Politechniki Warszawskiej

REDAKCJA

Biuletyn Politechniki Warszawskiej
Wydawnictwo elektroniczne skierowane do społeczności Uczelni redagowane przez Biuro Komunikacji i Promocji.

Zapraszamy do zgłaszania wydarzeń!

Redakcja Biuletynu Politechniki Warszawskiej

DEKLARACJA DOSTĘPNOŚCI